Pośmiertnie wydany zbiór wierszy Waldemara M. Gaińskiego. Z przewijającymi się motywami miasta, kryzysu uczuć, samotności,zawiera ciekawy cykl poświęcony kotom. Waldemar M. Gaiński (ur. 16. 08. 1952 w Wołominie, zm. 03. 02. 2011 w Częstochowie). Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1986 r. był związany z Częstochową. W latach 70. XX w. był znaną postacią warszawskiego Koła Młodych przy ZLP, w XXI w. także SPP, a większą część dorosłego życia spędził w Częstochowie. Zdobywał nagrody i wyróżnienia w piętnastu ogólnopolskich konkursach poetyckich i Międzynarodowym Konkursie im. Marka Hłaski w Wiedniu w 1991 r. Jego wiersze opublikowano w czterech ogólnopolskich antologiach i tłumaczono na rosyjski, czeski, serbsko‑chorwacki, węgierski i angielski. Debiutował na łamach „ Nowego Wyrazu” w 1974 r. Wiersze, prozę, recenzje i krytykę literacką publikował na łamach pism: „ Autograf ”, „ Dekada Literacka”, „ Dyskurs”, „ Dziennik Częstochowski – 24 godziny”, „ Gazeta Częstochowska”, „ Integracje”, „ Kultura”, „ Litteraria”, „ Miesięcznik Literacki”, „ Młoda Sztuka”, „ Nowy Wyraz”, „ Nurt”, „ Opinia”, „ Poezja”, „ Radar”, „ Syrenka”, „ Więź”, a także na antenie Polskiego i Czeskiego Radia. Był też autorem telewizyjnego widowiska poetyckiego pt. „ Miasto” w reżyserii Jacka M. Hohensee. Autor tomików: „ Poemat uliczny” (1977),„ Asfaltowy blues” (1981),„ Rocznik pięćdziesiąty drugi” (1988) oraz „ Miasto już przestało boleć” (1997). Był laureatem Nagrody Prezydenta Częstochowy w 1997 r.
