Na skutek pomyłki na łączkę zieloną trafił mały lewek jak gość nieproszony. - Będziesz mym barankiem- beczy owca mama.- Kocham me maleństwo, wychowam je sama! Lew Lambert nie umiał ni brykać, ni fikać, nie potrafił beczeć, ni baranków trykać. Za to rósł najszybciej. Łagodny, milutki, skrywał przed innymi kompleksy i smutki. Aż tu pewnej nocy, gdy się wilk zakradnie, Lambert nasz zrozumie, co ma w sercu na dnie. Pełną strachu ciszę dumny ryk rozedrze. Na owieczek łączkę zbój się już nie wedrze. Doceniły owce swego wychowanka, co miał lwa odwagę - łagodność baranka.
