Poza ostatnim rozdziałem odnoszącym się wyłącznie do aktualnej sytuacji III Rzeczpospolitej, praca ta ma swoją osobną historię. W drugiej połowie lat sześćdziesiątych w Naczelnej Redakcji Programów Literackich Polskiego Radia, które ówcześnie było chyba bardziej znaczącym medium niż telewizja, zawiązało się oparte na osobistych przyjaźniach nieformalne porozumienie mające na celu -na miarę ówczesnych możliwości - upowszechnianie wiedzy o dokonaniach II Rzeczpospolitej. Możliwości porozumienia wyczerpały się chyba na przełomie, albo tuż przed przełomem lat siedemdziesiątych. Prawdopodobnie władze radia doszły do wniosku, że odchylenie programowe przybiera zbyt duże rozmiary. Zanim jednak to nastąpiło, w ramach podziału tak wiedzy jak i zainteresowań, mnie przypadło szerzenie wiadomości o działaniach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie podczas II Wojny Światowej. Na pierwszy ogień poszły (jakby testowo) łatwiejsze do strawienia przez cenzurę, wprawdzie i tak okrojone ale w niewielkim stopniu, zmagania polskiego lotnictwa w Anglii. Zaowocowało to później wielokrotnie powtarzanym godzinnym słuchowiskiem dokumentalnym Teatru Polskiego Radia: Polacy w Bitwie o Anglię. (Polska radiowa premiera odbyła się wcześniej niż Anglicy zaprezentowali swój słynny film Bitwa o Anglię). Użyłem określenia „ testowo nie bez racji, bowiem następne słuchowisko dotyczące działań Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w Afryce (Syrii i Libii), nie zostało już zrealizowane. Poszukując danych personalnych niektórych polskich uczestników bitwy o Anglię udałem się do Wojskowego Instytutu Historycznego. Zaopatrzony w pisma polecające z Polskiego Radia zostałem skierowany do szefa Instytutu, bodajże generała Bednorza. (fragment Przedmowy)
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się