Palestyński dramat

Dramat palestyński w Libanie rozegrał się przy pełnej widowni. Świat widział i doskonale wiedział co się w tym kraju dzieje. Mimo to nie reagował, a raczej nie reagował tak jak powinien. Zanik wrażliwości, zapatrzenie się tylko w siebie, gonitwa za własnymi sprawami? Jak mogło dojść do takiej sytuacji, że w XX wieku, wieku bujnego rozwoju cywilizacji, na oczach całego świata ginął naród, który winien jest tylko temu, iż nie chce utracić swojej tożsamości i dopomina się o swoją ojczyznę utraconą w wyniku nienawiści rasowej i złej woli innych nacji. A może właśnie dlatego, że mamy XX wiek i wszystko co się w nim dzieje jest o wiele bardziej skomplikowane niż bywało, a poczynaniami ludzkimi coraz częściej rządzi chłodne wyliczanie zysków i strat niż naturalna gotowość pospieszenia z pomocą narodowi będącemu w opresji.