Włóczęga

" Szedł szybkim krokiem. Otulił się płaszczem szczelnie, ale i tak nie mógł się uchronić od przenikliwego zimna i szalejącego wiatru. W połowie drogi ujrzał postać, która stała na drodze. Gdy podszedł bliżej, rozpoznał znajomą sąsiadkę. Była to Paciatowa. Zawsze zjawiała się tam, gdzie jej najmniej oczekiwano. Doktor uchylił czapkę, pozdrowił ją i już miał iść dalej, ale zatrzymała go, wyciągając obie ręce przed siebie. - O, to pan Doktor źle jakoś sypia?! . Paciatowa podeszła do Doktora tak blisko, że czuł jej oddech na policzku".