Dziennik nieciągły. 1887-1924

Dziennik nieciągły. Książka stanowi pierwszą naukowo opracowaną edycję dziennika Władysława Stanisława Reymonta. Specyfika tego dziennika polega na tym, że tworzą go zapisy wydobyte z różnych notatników, zeszytów, kalendarzy, brulionów i czystopisów pisarza. Reymont prowadził diariusz niesystematycznie, okresowo zupełnie go zarzucał, jednak towarzyszył mu on przez całe dorosłe życie: od 1887 roku niemal do śmierci. Tylko w niektórych latach (1888-1895, 1919, 1924) pisarz regularnie zapisywał, w specjalnie w tym celu założonych notatnikach, codzienne zdarzenia, obserwacje, refleksje. Przy czym w notatnikach tych – obok zapisów diarystycznych – umieszczał zapiski o innym charakterze: adresy, rachunki, notatki związane z pracą na kolei, bruliony listów, pomysły i projekty literackie. W innych latach, gdy nie prowadził specjalnych notatników, zapisy dziennikowe wykonywał na luźnych kartkach papieru, na marginesach brulionów i czystopisów swych utworów. Złożenie tych zapisów w całość i opatrzenie ich komentarzami czyni z Dziennika nieciągłego cenny i ważny dokument biograficzny. Przynosi on wiele nowych, dotychczas nieznanych informacji o zajęciach, doświadczeniach, przyjaciołach, miłościach, dramatach, planach literackich, współpracy z wydawcami i tłumaczami naszego drugiego po Sienkiewiczu laureata literackiej Nagrody Nobla.