# Wielki las

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/zbigniew-nienacki/wielki-las/8385875123

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/zbigniew-nienacki/wielki-las/8385875123.json

![Wielki las](https://quivercdn.com/covers/oficyna-wydawnicza-warmia/zbigniew-nienacki/wielki-las_8-385-87512-3-e2a7a0db.jpg?v=2026-09-02%2010%3A33%3A01)

- Książka: [Wielki las](https://www.kolczanksiazek.pl/zbigniew-nienacki/wielki-las) ([Wielki las.md](https://www.kolczanksiazek.pl/zbigniew-nienacki/wielki-las.md))
- Autorzy: [Zbigniew Nienacki](https://www.kolczanksiazek.pl/zbigniew-nienacki)
- Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza "Warmia"
- ISBN: 8-385-87512-3
- Liczba stron: 415
- Data wydania: 1999-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Powieść o człowieku i jego miejscu w świecie, a konkretnie o współistnieniu człowieka z przyrodą. Autor prezentując pogmatwane losy bohaterów traktuje las jako żywą istotę, z którą należy współistnieć. Jednocześnie przypomina, że przyroda wszechogarnia ludzi i nie należy jej lekceważyć. Tekst z okładki/fragment: Las tutejszy wydawał się niezwykle żywotny, zachłanny na każdy kawałek ziemi. Gdzie było sucho - zasiewał brzozę, gdzie wilgoć - osadzał olchy i osiki, jeszcze gdzie indziej usadawiał dęby, modrzewie i graby, a wszędzie siał sosny i świerki. Latem wabił aksamitną zielenią, ale wystarczyło wejść nieco w głąb, i pochłaniał człowieka mrok, a dopiero potem zaskakiwał widok rozsłonecznionej polany. (...) Pojął Horst Sobota, że człowiek jest niczym wobec mocy leśnych i że on sam, choć jeszcze nie stracił domu - kiedyś przegra z lasem nieodwołalnie. Ponieważ człowiek żyje krótko, a las jest wieczny. Aż zdarzyło się pewnego razu wczesną wiosną, w porze sadzenia drzew, że piaszczystą drogą obok domu Horsta Soboty późnym popołudniem wrcali do swoich domów podchmieleni robotnicy leśni. Zobazyli Horsta w ogródku i jeden z nich zawołał do niego: - Dawno nie używałeś kobiety, stary Horście. Idź w dwydziesty czwarty oddział, tam leży dziewczyna i czeka na ciebie z rozłożonymi nogami. Spróbuj z nią, może ci się uda. A jak nie, to ona i tak nikomu nic nie powie, bo się zupełnie upiła i pewnie dopiero rano wytrzeźwieje. Przeraziły te słowa Horsta Sobotę. Wczesnym rankiem widział przechodzącą mimo jego domu gromadkę dziewcząt, zupełnie przyjezdnych: co roku zapraszano młodzież, aby pomagała sadzić las. Czy teraz las dokonał nowej zbrodni?