Raptularz 1968-1969

Drugi tom pamiętników Zbigniewa Raszewskiego (1925-1992) jest ważnym świadectwem życia teatralnego i umysłowego u schyłku lat sześćdziesiątych. Przejmujące, osobiste zapiski przynoszą mnóstwo nie znanych informacji i spostrzeżeń o twórcach takich, jak Schiller, Holoubek, Grotowski, Swinarski, Dejmek, Hanuszkiewicz, w tle mając ponury obraz pomarcowych aresztowań, groteskowych wystąpień partyjnych aparatczyków w środowisku PAN-u.