Nowe Chiny zbudowano na ruinach społeczeństwa półkolonialnego i półfeudalnego. We wczesnych latach istnienia Chińskiej Republiki Ludowej ChRL system gospodarki planowej odegrał bezsprzecznie pozytywną rolę w historycznych warunkach materialnego deficytu i przy słabych fundamentach przemysłowych. Jednak samoograniczenia tego systemu i jego rola stały się ważnym czynnikiem hamującym rozwój sił wytwórczych. Rewolucja kulturalna doprowadziła całą gospodarkę narodową na skraj przepaści. W 1978 roku PKB liczone na mieszkańca wynosiło 230 USD. Chiny były oceniane jako kraj relatywnie słabo rozwinięty nawet w Trzecim Świecie. Potężne wyzwania oraz realny punkt startu w jakim znalazły się Chiny we wczesnej fazie reform pokazuje jak Chińczykom liczącym 1 4 światowej populacji udało się zrzucić brzemię ubóstwa w warunkach zacofania ekonomicznego i kulturalnego. Unaoczniają również jak udało się wstąpić na drogę modernizacji i uprzemysłowienia w warunkach niemal całkowitej izolacji międzynarodowej niedorozwoju gospodarczego z wysoce scentralizowaną planowaną gospodarką i wyłącznie państwową własnością. Fragment Przedmowy
