# Twarde dno snu

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/zygmunt-kubiak/twarde-dno-snu/8388459864

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/zygmunt-kubiak/twarde-dno-snu/8388459864.json

![Twarde dno snu](https://quivercdn.com/covers/noir-sur-blanc/zygmunt-kubiak/twarde-dno-snu_8-388-45986-4-941fda99.jpg?v=2026-09-06%2021%3A13%3A08)

- Książka: [Twarde dno snu](https://www.kolczanksiazek.pl/zygmunt-kubiak/twarde-dno-snu) ([Twarde dno snu.md](https://www.kolczanksiazek.pl/zygmunt-kubiak/twarde-dno-snu.md))
- Autorzy: [Zygmunt Kubiak](https://www.kolczanksiazek.pl/zygmunt-kubiak)
- Wydawnictwo: Noir sur Blanc
- ISBN: 8-388-45986-4
- Liczba stron: 572
- Data wydania: 2002-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Blake, Wordsworth, Coleridge, Shelley, Keats, Longfellow, Tennyson, Fitzgerald, Hardy - w wyborze, opracowaniu, przekładach i ze wstępem Zygmunta Kubiaka. Zawartość tej znakomitej antologii najlepiej charakteryzuje sam jej autor: Książka ta jest owocem obcowania z ulubionymi utworami poezji języka angielskiego. Jest to więc antologia osobista. Ale już dawno temu zauważyłem, że moje prace nad angielską poezją układają się w spójny cykl. Moje " przygody pośród arcydzieł" na obszarze Szekspira są przede wszystkim zgłębianiem tradycji romantycznej. Niemal wszystkich największych poetów romantycznych Czytelnik znajdzie na kartach tej książki. Nie tłumaczyłem tylko wierszy Byrona; wysoko je cenię, ale autor ten był w Polsce wyjątkowo obficie przekładany. Nie braknie tu zaś ani Blake'a, ani Wordswortha, ani Coleridge'a. Shelley przemawia dwoma poematami, Keats utworami, do których najbardziej jestem przywiązany. Z Ameryki wprowadziłem tu Longfellowa, poetę szczególnie bliskiego romantyzmowi brytyjskiej wyspy. Logicznym dalszym ciągiem tej tradycji jest twórczość autorów postromantycznych: Tennysona i Hardy'ego, który w początkach XX wieku swoim dziełem przeciwstawia się innej poezji naszego stulecia, znakomitej zresztą, tej spod znaku Pounda i wielkiego Eliota, określanej przez brytyjskich krytyków jako modernism. Dziedzictwo romantyczne jest czymś, co przeminęło jako tendencja, ale trwa w arcydziełach, które nie przemijają. Postaram się opowiedzieć, co z tego dziedzictwa przez dziesięciolecia swojskiego obcowania z nim, jak mi się zdaje, zrozumiałem.