Jak narody widzą siebie nawzajem? Stereotypy narodowościowe w Europie na przykładzie Polski i Niemiec

Obiegowe poglądy-opinie o innych narodach są charakterystyczne dla kultury ogólnoludzkiej od czasów antycznych do dziś. Jednakże współczesny rozwój techniki, przenoszenie informacji i sposoby komunikowania się między ludźmi pomnażają ich wzajemne związki. Ludzie poznają się lepiej i dokładniej, konfrontując stan swej wiedzy o kraju ojczystym ze stanem, jaki funkcjonuje w ich świadomości o innych narodach. W poznaniu tym grają rolę czynniki historyczne, społeczne, ekonomiczne, polityczne. Poznanie źródła powstania uprzedzeń narodowych i postaw społecznych, które mają duży wpływ na nasz stereotypowy sposób patrzenia na świat, to droga do pogłębienia i oczyszczenia z różnych niepożądanych naleciałości związków międzyludzkich oraz zbliżenia narodów do siebie poprzez usunięcie fałszywych uprzedzeń i wskazanie cech wspólnych naturze ludzkiej bez względu na rasę, narodowość i po- chodzenie społeczne. W maju 1946 r. Einstein mówił: „ atom nie zmienił naszego myślenia”. Często w ogóle nie zastanawiamy się, że określona stereotypowa opinia o narodzie powstała w zupełnie innych warunkach historycznych, w innej epoce, kiedy panowały inne zwyczaje, system moralny, prawny, inny stosunek człowieka do człowieka, do własności prywatnej, społecznej, do wierzeń religijnych. Zygmunt Radłowski urodził się 4 XII 1927 r. w Esch a. d. Alzette w Luksemburgu. Jeszcze przed II wojną światową jego rodzina przeniosła się do wielokulturowej Łodzi. Dorastał pośród Polaków, Żydów i Niemców. W czasie wojny widział, jak rozpadał się delikatny system równowagi i współżycia różnych nacji, co prowadziło do nieludzkich wynaturzeń. Spis treści