Historia sztuki nowożytnej, t. 1

Ze wstępu do książki: " Niniejsze opracowanie dotyczy dwóch wielkich epok sztuki europejskiej: renesansu i baroku wraz z rokokiem, tj. w zasadzie wieków XV, XVI, XVII oraz trzech ćwiercie XVIII. Nie obejmuje już sztuki okresu wielkiej rewolucji francuskiej roku 1789. Poza zakreślone tu granice czasowe wyjdziemy na początku, gdy będzie mowa o sztuce włoskiej w. XIV. Będziemy śledzić stopniową laicyzację, stopniowe przenikanie pierwiastka świeckiego do sztuki tych wieków, jej drogę od prawie czysto religijnej sztuki wieków średnich po prawie czysto świecką sztukę nowoczesną; zobaczymy, jak - w przeciwieństwie do pozostających w służbie religii i Kościoła sztuki średniowiecznej, sztuki dydaktycznej, nauczającej głównie prawd wiary oraz historii biblijnej Starego i Nowego Testamentu - sztuka czasów nowszych stara się odtwarzać człowieka i otaczającą go przyrodę na podstawie niemal naukowej obserwacji, jak w związku z tym odwraca się od idealizmu i dąży do realistycznego ujmowania zjawisk."