Kobieta i ksiądz

Nie chodzi o to, żeby kobiety i mężczyźni stanęli po dwóch stronach barykady. Nie chodzi też o to, żeby ksiądz tłumaczył kobiecie, kim ma być. Ani o to, żeby kobieta mówiła w imieniu wszystkich kobiet. Chodzi o rozmowę. O spotkanie dwóch osób, które nie muszą myśleć tak samo, żeby się słuchać. Mogą się różnić, pytać, nie mieć od razu pełnych odpowiedzi. Mogą czasem żartować, a chwilę później dotknąć spraw bardzo delikatnych. Dlatego ta książka jest tak potrzebna. W Kościele nie brakuje tematów, o których mówi się głośno. Brakuje czasem rozmów, w których ktoś naprawdę siada naprzeciwko drugiego człowieka i mówi: opowiedz mi, jak to wygląda z twojej strony. Nie znajdziesz tu prostych recept ani pouczania z góry. Jest za to szczera rozmowa – czasem poważna, czasem zabawna, czasem niewygodna. Taka, w której można wbić kij w mrowisko, ale nie po to, żeby wygrać spór. Raczej po to, żeby zobaczyć coś, czego wcześniej się nie widziało. Czy ksiądz może mówić kobiecie, ile dzieci ma urodzić? Dlaczego „ cicha i grzeczna” to za mało, gdy mówimy o Maryi? I czy „ kobiety na traktory” to żart, prowokacja, czy jednak całkiem poważne pytanie o miejsce kobiet w Kościele? „ Kobieta i ksiądz” to rozmowa o tematach, które zwykle szybko rozpalają emocje. To książka o sprawach, które wielu czuje, ale nie zawsze wie, jak o nich mówić.