Radosna nowina

Jezu najdroższy! - Wcisnęła się w niego łapczywie i tkliwie. - Jedyny mój,najcudowkiejszy! Najkochańszy. Najpiękniejszy. Najmilszy. - Długo zalewała Gocałą tłumioną tyle czasu słodyczą. Moja Ty kruszynko... niebiańskiegochleba! Tego już nie wytrzymał, zaśmiawszy się wreszcie dobrotliwie. Maria Magdalenaodetchnęła, rozkochana, odchylając ku Niemu twarz i chłonąc chwile Jegobliskość. Na koniec jęzknęła w rozżaleniu: Nie wiem, co dalej z rodzicami, Jezu. Nie wiem, jak skończyć tąopowieść!