Algorytm samotności

„ Algorytm samotności” książka Agaty Zych (2024). Tym razem autorka prezentuje wywiady z ciekawymi osobowościami, które opowiadają o swoich odcieniach samotności. Mówią jak ją oswoiły, czy żyją z nią w symbiozie. Samotność nie musi dotyczyć ludzi żyjących w pojedynkę, żyjemy w czasach kiedy jej obecność czujemy trzymając kogoś za rękę lub krążąc w tłumie. #fragment „ Samotność bywa uzdrowieniem, zderzeniem ze słabościami i sposobem na odkrycie swojej siły. Co wybierzemy? Jakie będzie dojrzałe pokolenie Z? Jak poradzą sobie z epoką lodowcową? Czy będą pielęgnować analogową formę relacji? Co z poczuciem przynależności i bezpieczeństwa, które do tej pory opierało się na bliskości z drugą osobą? Idea indywidualizmu przybiera nową formę, jest bardzo elastyczna. Jednocześnie bardzo szybko się zmienia. Nie bagatelizujmy tego i uczmy się być sami – co nie znaczy samotni, osamotnieni. Bycie wśród ludzi nie gwarantuje szczęścia, tak jak bycie w związku nie gwarantuje, że nie będziemy odczuwać samotności. Nie chodzi o konfigurację, tylko o akceptację tego, że samotność odchodzi i wraca. Kod współczesnych relacji cały czas się pisze, to dobry moment, aby nauczyć się programować własną rzeczywistość…”