Życie niejedno ma imię

" Życie niejedno ma imię" - to książka niezwykła, różniąca się od wielu wspomnień pisanych przez " pokolenie Kolumbów". Autor patrzy na swoje przeżycia z pewnym dystansem, jak na film, którego jest jednocześnie widzem i aktorem - film, który przedstawia sytuacje trudne I skomplikowane wydobywając z nich nieoczekiwane elementy komizmu, a w pozornie beznadziejnej rzeczywistości potrafi ukazać optymistyczne akcenty... W tej autobiograficznej relacji jest tyle wątków, że starczyłoby na niejedną powieść. Beztroskie dzieciństwo i młodość ukazane z mgiełką sentymentu, ale i z humorem, wojenne perypetie młodziutkich ochotników, którzy " nabuzowani patriotyzmem aż po końce paznokci", dostają się do niewoli niemieckiej gdzieś pod Sochaczewem, życie w obozach, ucieczki, niepowtarzalna atmosfera w okupowanym Lwowie, partyzantka w Bieszczadach, wreszcie pobyt " na nieludzkiej ziemi" w łagrze na Donbasie... Oryginalny styl książki, gawędziarski, pozornie niedbały, iskierki humoru, malarskie skróty w opisywaniu postaci i zdarzeń to dodatkowe walory omawianego tekstu.