Żuławy i Powiśle. Kreowanie tożsamości lokalnych i regionalnych po 1989 roku

Książka jest pierwszym tak wnikliwym studium pokazującym strategie konstruowania nowej tożsamości na terenach postmigracyjnych (…). Autorka, będąc mieszkanką Żuław, zaangażowaną w kreowanie nowej tożsamości tego regionu, zachowała obiektywizm niezbędny w pracy naukowej. Przedstawiła lokalne inicjatywy i działania na rzecz budowania tożsamości, ale także ich percepcję przez mieszkańców obu regionów. Publikacja (...) jest znaczącym wkładem w naukowe rozpoznanie zmian społeczno-kulturowych zachodzących na Ziemiach Zachodnich i Północnych po 1990 roku, a zwłaszcza w ostatniej dekadzie. Istotnie wzbogaca wiedzę o specyfice kulturowej, poszukiwaniu i kreowaniu nowej tożsamości na terenach postmigracyjnych na przykładzie Żuław i Powiśla. Może stanowić inspirację do podjęcia podobnych badań w innych regionach o przerwanej ciągłości osadniczej i kulturowej. z recenzji dr hab. Anny Kwaśniewskiej, prof. UG Aleksandra Paprot-Wielopolska – doktor nauk humanistycznych w zakresie etnologii. Etnolożka/antropolożka kultury i kulturoznawczyni, wiceprezeska Stowarzyszenia „ Kochamy Żuławy” i członkini Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Jej zainteresowania badawcze skupiają się na zagadnieniach związanych z dziedzictwem kulturowym, mechanizmami kształtowania tożsamości na obszarach postmigracyjnych oraz regionalizmem i aktywnością społeczności lokalnych. Autorka książki o rodzinnej miejscowości Stara Kościelnica. Dzieje żuławskiej wsi (2012),a także Atlasu niematerialnego dziedzictwa kulturowego wsi wielkopolskiej. Powiat gnieźnieński (tom 3, 2015),współautorka publikacji Klocki, snutki perebory. Tradycyjne rękodzieło wobec wyzwań współczesności (2015).