Europa i Turcja. Z dziejów wojny i polityki w drugiej połowie XVIII wieku

Agresja turecka wobec państw europejskich nasiliła się w drugiej połowie XVII wieku. Była ona spowodowana próbą wzmocnienia państwa i podniesienia go z kłopotów, w jakie popadło w latach czterdziestych. Z powodu trudnej sytuacji politycznej i finansowej, wywołanej wojną z Wenecją, prowadzoną bez powodzenia od 1645 roku, pogłębiało się niezadowolenie społeczne. Słabość panowania kilku kolejnych władców, doprowadziła do napięcia wyraźnie odczuwalnego na szczytach władzy. Wiek XVII uważa się w historii Turcji za czas rządów kobiet, gdyż charakteryzowały go poważne wpływy haremu, a zwłaszcza matek sułtańskich, zwanych valide sultan. Na kłopoty wewnętrzne państwa wpływ miała także pogarszająca się sytuacja społeczno-ekonomiczna, wywołana ubożeniem ludności – w XVI wieku Turcja osiągała sukcesy i rozwijała się dzięki ekspansji, w pierwszej połowie XVII stulecia była już takich możliwości pozbawiona