Pielęgnacja kopyt

Istnieje stare powiedzenie, że podkuwanie koni jest złem koniecznym. Czy jest to do końca prawdą? Próbę odpowiedzi na tak postawione pytanie i wiele, wiele innych znajdziesz w tej książce. Konie w stanie dzikim, spędzały większość czasu na poszukiwaniu nowych pastwisk i wypatrywaniu drapieżników, a ich kopyta ścierały się w sposób naturalny na kamienistych ścieżkach. Nie wymagały podków, ponieważ nie musiały dźwigać dodatkowego ciężaru, jakim jest jeździec; nie musiały też kłusować po utwardzonych nawierzchniach dróg. Gdy człowiek udomowił konia, stał się odpowiedzialny za jego życie i zdrowie, a troska o dobre kopyta jest jednym najważniejszych aspektów końskiego zdrowia. Obecnie konie w coraz większym stopniu trzymane są dla przyjemności, używane w sporcie, rekreacji, są ulubieńcami swoich właścicieli. Już nie są częścią inwentarza w gospodarstwie, są przyjaciółmi, albo i członkami rodziny, mało pracują, często pozostają całymi dniami w stajni, lub snują się po wybiegu, ruszają się mało, albo wcale będąc często tylko ozdobą trawnika. Bez względu na to jak użytkujesz swego konia, czy jeździsz na nim, czy nie, czy pracuje w polu, czy na parkurze, a nawet gdy tylko chodzi po pastwisku twój koń wymaga opieki podkuwacza od momentu, w którym skończy dwa miesiące. Jest on tak samo ważny dla dobra twego konia, jak weterynarz. Sztuka podkuwania koni jest skomplikowana, ale zrozumienie jej pryncypiów i poznanie podstaw anatomii i mechaniki ruchu ma istotne znaczenie dla każdego posiadacza konia i to właśnie umożliwi lektura tego poradnika.