Integracja Europy Zachodniej w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony. Od EWO do WEPBiO

Integracja w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony jest jednym z obszarów integracyjnych Europy Zachodniej. Autor, uwzględniając potrzebę pełniejszego umiejscowienia problematyki bezpieczeństwa militarnego w koncepcjach integracyjnych Europejczyków, stara się prezentować ten proces w ponad pięćdziesięcioletnim , okresie, tj. od momentu zakończenia ostatniej, wojny światowej, uwzględniając jej skutki i wpływ na działania polityków zachodnioeuropejskich do czasu ostatniej koncepcji wspóinotawej znajdującej się na etapie ratyfikacji. W pracy wykorzystano dokumenty archiwalne Rady Unii Zachodnioeuropejskiej, pozyskane w National Archivum w Londynie. Ich zawartość nie była dotychczas szerzej publikowana. W pracy wykorzystano także materiały źródłowe pozyskane z zasobów archiwalnych Zgromadzenia UZE. Autor dotarł do nich osobiście. Temat wydaje się ważny i uzasadniony z powodu aktualnie toczonej debaty politycznej, jak i naukowej na temat kształtu instytucjonalnego systemu bezpieczeństwa Unii Europejskiej i ładu międzynarodowego w Europie. Dokonanie naukowego opisu procesu integracyjnego ważne jest także ze względów poznawczych. Pozwala bowiem poszukiwać optymalnych rozwiązań instytucjonalnych dla kształtowanego modelu bezpieczeństwa i obrony Europy Zachodniej. Poznanie mechanizmów i determinatów koncepcji integracyjnych pozwoli na poszukiwanie kompleksowych rozwiązań; dając państwom zachodnioeuropejskim dodatkowe instrumenty wsparcia ich wspólnej polityki zagranicznej.