Tarutino 1812

Polski atak znienacka spadł na jegrów 48. pułku. Widząc nadbiegającą konnicę, próbowali oni stworzyć dwa batalionowe czworoboki. Jednak zabrakło im czasu. Dobrze wyszkolony batalion mógł sformować czworobok w ciągu 3-5 minut. Jazda w tym czasie mogła pokonać dystans nawet kilkuset metrów. Polscy kawalerzyści zaatakowali z mniejszej odległości. Spadli na jegrów jak burza i błyskawicznie rozbili oba formujące się czworoboki. Rosyjska piechota walczyła bohatersko. Wielu rannych rosyjskich piechurów, aby uniknąć cięcia szablą, padało na ziemię i udawało zabitych. Zaraz jednak podnosili się i strzelali w plecy polskim kawalerzystom. Musiano ich dobijać, ażeby szkodliwszymi się nie stali. Książka opisuje przygotowania, przebieg oraz skutki bitwy pod Tarutino, rozegranej 18 października 1812 roku pomiędzy armią Napoleona a wojskiem rosyjskim. Zawiera informacje dotyczące faktów historycznych poprzedzających bitwę, m. in. wkroczenia armii francuskiej do Moskwy oraz wiele szczegółów dotyczących obu armii.