Ścieżką nauki do Boga. Nauki przyrodnicze i duchowość w starożytności i w średniowieczu.

Według obiegowej opinii nauka i religia znajdują się od wieków w stanie konfliktu: okopane po dwóch stronach frontu toczą zmagania o ludzkie umysły. Szczególnie złą sławą cieszy się w tej kwestii średniowiecze, które uchodzi za okres zwycięstwa wiary w płaską Ziemię nad rzetelnymi badaniami naukowymi. Nie zawsze jednak obiegowe opinie odzwierciedlają rzeczywistość. Ścieżką nauki do Boga to właśnie zaproszenie do konfrontacji z faktami z dawnych wieków Kościoła. Zarówno św. Augustyn w czasach intelektualnej świetności rzymskiego Zachodu, jak i św. Izydor w okresie mozolnego zbierania okruchów wiedzy po wojennych zawieruchach są świadkami harmonijnego łączenia biblijnej wiedzy z pasją rozwijania nauk ścisłych. To samo dotyczy św. Tomasza, papieża matematyka Sylwestra i wielu innych. Wiara w Boga Stworzyciela okazała się trwałą motywacją do badania Jego stworzenia.