Hobbes i Locke - dwoiste oblicze liberalizmu

Tradycja myśli liberalnej głęboko wniknęła w strukturę życia współczesnego świata i niejednokrotnie stanowiła przedmiot rozważań naukowych. Nadal jednak faktyczne wyodrębnienie i zdefiniowanie liberalizmu należy do zadań najtrudniejszych. Myśl liberalna nie stanowiła bowiem nigdy zamkniętego i odrębnego kręgu idei i wyobrażeń, a co najwyżej sumę różnorodnych i przypadkowych tendencji, osadzonych w różnych kontekstach społecznych i kulturowych. Pluralizm tej ideologii odkrywany jest jednak dopiero przez współczesnych liberałów. W poszukiwaniu źródeł tradycji liberalnej postanowiono odwołać się do dwóch wybitnych myślicieli, którzy według zgodnej opinii wielu badaczy, w zasadniczy sposób wpłynęli na rozwój myśli liberalnej i ukształtowanie jej podstawowych pojęć i założeń. Thomas Hobbes i John Locke zaprezentowani zostali jako ojcowie dwóch konkurencyjnych tradycji liberalnych. Opierają się one na odmiennych interpretacjach pojęcia liberalnej tolerancji, postrzeganej z jednej strony jako poszukiwanie racjonalnego konsensu, z drugiej zaś - dążenie do pokojowej koegzystencji.