Kołczan Książek
Załóż konto
My, chłopki. Strażniczki życia cz.21 / 1
Wydanie · 2026-01-01 · Softcover

My, chłopki. Strażniczki życia cz.2

ANAnna Nowak
2026
rok wydania
240
stron
polski (Polska)
język
Softcover
typ okładki
Wydawca
Astrum
ISBN-13
978-83-8298-650-1
EAN
9788382986501
Data wydania
2026-01-01
Książka
My, chłopki. Strażniczki życia cz.2 · 1 wydanie
Wydawca o tym wydaniu

My, chłopki. Strażniczki życia. Zioła, modlitwy i dawne sposoby leczenia to kolejna część serii chłopskiej, a zarazem kontynuacja opowieści o strażniczkach życia. Nie każda rana krwawiła. Nie każdą chorobę można było rozpoznać po gorączce. Nie na każde cierpienie istniało lekarstwo. Na polskiej wsi żyły kobiety, do których przychodzono nie tylko po zioła, maści i lecznicze napary. Powierzano im tajemnice, których nie można było wyznać rodzinie, księdzu ani lekarzowi. Wiedziały o przedmałżeńskich ciążach, poronieniach, chorobach intymnych, przemocy, bezpłodności i wstydzie ukrywanym za zamkniętymi drzwiami. Zielarki, znachorki, szeptuchy i akuszerki leczyły ciało, uspokajały lęk oraz chroniły kobiety przed potępieniem wiejskiej społeczności. Jednym pomagały za pomocą roślin, przy innych odmawiały modlitwy. Czasami jednak mogły jedynie wysłuchać cierpiącego człowieka, otoczyć go troską i pozostać przy nim, gdy nie potrafiły już znaleźć ratunku. Drugi tom opowieści Anny Nowak prowadzi czytelnika przez lata dwudzieste i trzydzieste XX wieku aż do mrocznego czasu okupacji. Dawne sposoby leczenia zderzają się z nauką, religijnymi zakazami i rozwijającą się medycyną. Kiedy wybucha kolejna wojna, wiejskie kobiety ponownie stają się jedyną nadzieją rannych, partyzantów, uchodźców oraz dzieci wyniszczonych głodem. My, chłopki. Strażniczki życia. Zioła, modlitwy i dawne sposoby leczenia to poruszająca historia kobiecej solidarności, odwagi i odpowiedzialności. Historia kobiet, które nie posiadały dyplomów ani nowoczesnych lekarstw, ale otwierały drzwi zawsze, gdy ktoś pukał, prosząc o pomoc. Bo strażniczką życia nie była kobieta, która potrafiła pokonać każdą chorobę. Była nią ta, która nie odwracała wzroku od cudzego cierpienia.