Bardzo mi niemiło

Już ponad pół wieku minęło, odkąd Czesław Niemen po raz pierwszy zaśpiewał swą piosenkę „ Dziwny jest ten świat”. I nadal świat jest dziwny. Człowiek – podobno istota rozumna – pozostaje zamknięty w pułapce swoich emocji i nie potrafi zrozumieć świata, drugiego człowieka, samego siebie; więc jego relacje osobiste i społeczne jemu samemu jawią się jako niezrozumiałe. Coraz trudniej nam nawiązać i utrzymać kontakt z drugim człowiekiem zarówno w przestrzeni osobowej, jak i na płaszczyźnie politycznej. Bohater książki Anny Stępniak usiłuje zrozumieć tak wiele rzeczy: porażki własnych uczuć, niemożność uzgodnienia z przyjacielem stanowisk w kwestiach politycznych, które jemu wydają się przecież tak oczywiste, niezdolność wielu skądinąd inteligentnych ludzi do wydobycia się z więzienia własnych stereotypów i uprzedzeń. Niemen w swej piosence wyrażał mocną nadzieję, że jednak ludzi dobrej woli jest więcej. Bohater książki też zdaje się żywić taką nadzieję, choć jest ona niewielka i chwiejna. Ale jednak jest. A przede wszystkim czytelnicy mają szansę poczynić refleksje nad własnym rozumieniem ludzi, świata i samych siebie. Warto z tej szansy skorzystać. Prof. dr hab. Jerzy Kopania