Polaczkowie i Moskale: Wzajemny ogląd w krzywym zwierciadle (1800-1917)

" Rosjanie nie są jeszcze cywilizowani, są to wymusztrowani Tatarzy. Naród ten to tylko afisz nalepiony na Europie. Mają gust parweniusza do wszystkiego, co jest blaskiem, biorą przepych za wytworność, blichtr za ogładę, policję i strach za podstawy społeczeństwa.. Patrząc na tych niedźwiedzi tresowanych, wolałoby się już niedźwiedzie dzikie" (J. Kucharzewski) " osiągnięcia intelektu, umiejętność sztuk pięknych - wszystkiego tego nie rodzi polska gleba. Nie ma czego pooglądać, niczego się człowiek nie nauczy. Polacy nie umieją być szczęśliwi, ani wdzięczni - chełpią się tylko i entuzjazmują. Zawsze są gotowi zamienić słońce na fajerwerk, dlatego też jest im potrzebny nie tyle blask, co trzask." (Ksiaze Piotr Wiaziemski) " Nie mogło być tedy mowy o porozumieniu polsko-rosyjskim, gdy ani Rosjanie, ani Polacy naprawdę go nie chcieli. To, co niekiedy mówili, a nawet pisali, wynikało z przeświadczenia, że takie porozumienie powinno dla dobra obu narodów nastąpić. Zwyciężały jednak stare animozje, okazujące się nie do okiełznania." Książka niniejsza przywołuje opinie i postawy najbardziej skrajne, a wiec obrazujące przyczyny antagonizmu polsko-rosyjskiego w sposób najdramatyczniejszy i najwyrazistszy.