Aśwaghosza. Wybrane pieśni epiczne, z sanskrytu przełożone

Aśwaghosza, skr. Aśvagho? a (ur. 80 , zm. 150 n. e. ) - indyjski filozof-poeta. Uważa się, że był pierwszym dramaturgiem sanskryckim. Jest też uznawany za największego, po Kalidasie poetę indyjskiego. Aśwaghosza spopularyzował dworski styl poezji epickiej kavya (skr. k? vya). Najdawniejsze teksty poezji kavya, które przetrwały do dzisiaj, są jego autorstwa. Aśwaghosza był z początku studentem niebuddyjskich nauk, ale przegrywając debatę z Parśvą (P? rśva) nawrócił się na buddyzm. Z dzieł poetyckich Aśwaghoszy wysuwają się na czoło dwa utwory epickie, Buddhaczárita6 i Saundarananda, określone w samychże tytułach jako mahakawja, tzn. dosłownie ? wielkie poematy. Tak się nazywał gatunek literacki, który my mianujemy epopeją artystyczną czyli dworską, bo uprawianą przez wykwintnych artystów ze sfer dworskich. Buddhaczaritamahakawja znaczy zatem ? Wielki poemat o życiu i dziełach Buddhy, a Saundaranandamahakawja ? Wielki poemat o pięknym Nandzie. W niniejzej książce znajdziemy obszerne fragmenty: WIELKIEGO POEMATU O ŻYCIU I CZYNACH BUDDHY oraz WIELKIEGO POEMATU O PIĘKNYM NANDZIE.