Tsotsi

Ta ponadczasowa historia, opowiedziana żywo i pięknie, skłania do wielu refleksji. Autor zaskakująco dobrze potrafi wcielić się w skórę represjonowanych przedstawicieli czarnej większości, wyrazić ich zaciekłość, ale też niedole i nadzieje. Okazało się, że apartheid mimo bezprzykładnego okrucieństwa nie zdołał w uciemiężonych zabić resztek poczucia przyzwoitości, nawet jeśli całkiem skutecznie nauczyli się odpychać je jak najdalej od swojej świadomości.