Rozprawa o duchu filozofii pozytywnej

Auguste Comte (1798-1857) - francuski filozof, uznawany za jednego z " ojców" socjologii (stworzył termin socjologia),, twórca i czołowy przedstawiciel pozytywizmu. Za przedmiot badań obierał pozytywizm jedynie to co realne, pewne ograniczone do wiedzy i faktów, stąd odrzucenie metafizyki i zwrócenie się ku metodom nauk przyrodniczych a także nacisk na społeczne (socjologiczne) uwarunkowania zjawisk i nauki. W Rozprawie o duchu filozofii pozytywnej zajmuje się autor w części pierwszej analizą ewolucji myśli ludzkiej przy czym wyróżnia stan pierwotny teologiczny, przez metafizyczny aż po pozytywny. Kolejną poświęca „ wyższości społecznej ducha pozytywnego", proponując zmiany ustroju społecznego (porządek oparty na religii, magii czy metafizyce wyczerpał się, należy go zastąpić porządkiem pozytywnym, opartym na faktach, na nauce) i dokonując socjologicznych interpretacji zastanego oraz pożądanego ładu społecznego. By wreszcie w ostatniej zakreślić system uporządkowania wiedzy pozytywnej i stworzeniu właściwego systemu edukacji, a jak pisała B. Skarga domagał się więc Comte rozdziału władzy moralnej i świeckiej i całkowitej wolności nauczania.