Sándor Márai jako twórca literacki, teatralny i radiowy

Książka jest kontynuacją interpretacji zapoczątkowanych w wydanej w 2011 r. monografii Pisać to znaczy żyć. Szkice o prozie Sándora Máraia. W kolejnej monografii autorka skupia się m. in. na szkicach z podróży, wybranych utworach poetyckich, dramatach oraz słuchowiskach radiowych. Przegląd obecności Máraia w teatrze i radiu uzupełniono analizą wybranych utworów lirycznych, prozatorskich czy kolejnych części sagi o Garrenach. W polu analiz znajdzie się również wydana w tym roku arcydzielna powieść Sąd w Canudos. SPIS TREŚCI Słowo wstępne . . . 7 I. Sándor Márai i Węgierski Październik 1956 roku . . . 11 II. Syndrom alienacji i wygnania w powieści Obcy . . . 39 III. Cień Hitlera w Znieważonych. . . 57 IV. Upadek kultury i triumf nihil w Maruderach . . . 79 V. Podróże i przygody życia (szkice W podróży) . . . 97 VI. O lęku przed utopią społeczną w Sądzie w Canudos . . . 133 VII. Sándor Márai i teatr . . . 147 VIII. Doświadczenie emigracji w Komorze celnej . . . 175 IX. O sztuce życia i „ czarowania”. Między sceną a radiem (dramat Czar) . . . 189 X. Sándor Márai w radiu . . . 199 XI. Zakończenie . . . 217 Bibliografia . . . 221 Indeks nazwisk . . . 225