Teatr Wołyński im. Juliusza Słowackiego 1910-1939

Praca – w przeciwieństwie do wielu dawniejszych opracowań z dziejów oświaty w PRL – jest oparta na wyjątkowo solidnej podstawie źródłowej. Zazwyczaj autorzy pisząc na temat oświaty, ograniczali się – także z powodu niedostępności archiwaliów – do tekstów oficjalnie wydawanych. Takie teksty, oczywiście, Ludwik Szuba też wykorzystał, jak i polemiki oraz próby oporu, zawarte w ówczesnych periodykach. Zasadnicze jednak znaczenie ma tu fakt, że w bardzo szerokim zakresie sięgnął po nie znane dotychczas archiwalia: dokumenty ‹‹wewnętrzne›› centralnych władz państwowych, partyjnych i policyjnych, a sondażowo – także po materiały dotyczące funkcjonowania oświaty i polityki władz lokalnych (na przykładzie ówczesnego województwa bydgoskiego), realizujących odgórne zalecenia. Centralny i regionalny substrat źródłowy stanowi o dużej wartości pracy, która informuje nie tylko o planach i dążeniach władz, ale i o tym, w jakiej mierze były one realizowane. Z recenzji prof. dra hab. Stanisława Salmonowicza Uniwersytet Mikołaja Kopernika