Poezje

Poezja Leśmiana to niewyczerpana skarbnica filozoficzno-egzystencjalnych refleksji i metafizycznych odwołań. Poeta w swojej twórczości zrywał ze sztywnymi konwencjami realizmu i czerpał z dorobku baroku, romantyzmu, i Młodej Polski. Był twórcą nowego typu ballady, w swojej poezji zaś stosował wiele środków stylistycznych: od metafory po rozbudowane neologizmy (leśmianizmy). Jego sztuka rodziła się z niezgody na tradycyjny, nudny, mieszczański żywot, a ideałem człowieka, którego portret kreślił w swojej twórczości, był człowiek wolny, nieprzeciętny, stawiający opór wobec zastanej rzeczywistości. Wiersze Leśmiana to zachwyt nad urokiem świata i życia, hymn dedykowany naturze, ale i nieustanne poszukiwanie własnego, magicznego miejsca, w którym inność i wrażliwość nie blakną w szarości dnia codziennego.