Lalka. Tom 2

Genezapowieści Lalka autorstwa BolesławaPrusa9 lutego 1887 w30 numerze[1] warszawskiego dziennikaGazetaPolska ukazała sięinformacja o odbytym w Bernie procesie młodej kobiety, która została oskarżona okradzież lalki. Została ona uniewinniona, ponieważ sprzedawca zeznał, że zabawkajednak była zakupiona u niego. O tym sprawozdaniu prasowym Prus napisał kilkazdań w XX arkuszuswoich Notatek okompozycji. Scenę o podobnej tematyce wprowadził później także do powieści (tom II,rozdział VIII). Z wypowiedzi samego pisarza wynika, iż proces ten miałdecydujące znaczenie w skrystalizowaniu się pomysłu napowstanie Lalki. Z tego teżwydarzenia narodził się tytuł utworu. Wyjaśnił to Prus w liście z 8 lutego 1897do WładysławaKorotyńskiego: W powieści Lalkaznajduje się rozdział poświęcony procesowi o kradzież lalki, rzeczywistej lalkidziecinnej. Otóż taki proces miał miejsce w Wiedniu. A ponieważ fakt ten wywołałw moim umyśle skrystalizowanie się, sklejenie się całej powieści, więc przezwdzięczność użyłem wyrazu Lalka za tytuł. Powieść, o której mówię, powinna miećtytuł: Trzy pokolenia. Może nawet byłaby lepiej rozumiana z takiemnazwiskiem[2][3].