Polowanie na ludzi

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych branża telewizyjna trafiła na żyłę złota. Reality show Big Brother i Survivor, których uczestników umieszczano na długi czas w odosobnieniu, stały się wydarzeniami wywołującymi gorące dyskusje i zmieniającymi ramówki czasu najlepszej oglądalności. Programy te stanowiły nowatorską kombinację prozy życia i skrajności i były niemal równie często przedmiotem rozpraw sądowych, co wzorem do naśladowania. Autorzy opowiadają o tym, jak doszło do pojawienia się nowego gatunku, analizują jego związek z filmem dokumentalnym i pozycję w zglobalizowanej branży telewizyjnej. Pokazują podobieństwa między sposobami wykorzystywanymi do sterowania uczestnikami reality show a metodami przesłuchiwania doprowadzonymi do perfekcji przez wywiad wojskowy.