Nigdy nie byliśmy nowocześni. Studium z antropologii symetrycznej

Nie znajdziemy na polskich półkach księgarskich opracowań, których interdyscyplinarny wymiar, twórczy i oryginalny zamysł koncepcyjny mógłby równać się z książką Latoura. Mamy tu do czynienia z ujęciem, które wymyka się tradycyjnym rozgraniczeniom intelektulano-instytucjonalnym. Jest to książka ważna dla prowadzenia pogłębionej refleksji nad dynamiką cywilizacji nowożytnej. Cywilizacja ta w swoich najbardziej obiegowych autodefinicjach niewłaściwie identyfikuje kluczową relację między naturą a kulturą. Zdaniem francuskiego myśliciela błędne jest traktowane jako fundamentalnego zdecydowanego przeciwstawienia natury i kultury - czego wyrazem jest m. in. tradycyjny podział nauk na przyrodnicze i społeczne. To przeciwstawienie powoduje bardzo dalekosiężne, niekorzystne – poznawczo i praktycznie (w tym politycznie – z punktu widzenia demokratycznego procesu politycznego) - konsekwencje. Jest to książka, której przedmiotem jest w dużej mierze techniczno-materialny wymiar naszej cywilizacji ujęty z perspektywy znaczenia, jakie w myśleniu technologicznym odgrywają najbardziej nawet abstrakcyjne teorie naukowe i kulturowo zakotwiczone przekonania z obszaru wiedzy potocznej.