Popper i Kuhn. Giganci filozofii nauki XX wieku

Karl Popper (1902-1994) i Thomas Kuhn (1922-1996) to dwaj najbardziej wpływowi filozofowie nauki XX wieku. Pierwszy jest twórcą naukowej metodologii zwanej falsyfikacjonizmem, według której najważniejszy etap uprawomocnienia każdej teorii naukowej, polega na jej falsyfikacji, czyli próbie znalezienia sprzecznych z nią faktów. W ramach myśli społecznej i politycznej, Popper dokonał systemowej krytyki wszelkiej formy totalitaryzmu. Kuhn natomiast zyskał sławę dzięki swojej interpretacji historycznej rozwoju nauki jako następujących po siebie paradygmatów, z których każdy przewodzi nauce, dopóki nie napotka na kryzys i nie zostanie zastąpiony w drodze rewolucji naukowej, przez inny paradygmat, niewspółmierny z poprzednim. Podejście Poppera i Kuhna były w dużej mierze ze sobą sprzeczne, a polemika między nimi odegrała znaczącą rolę w historii nauki drugiej połowy XX wieku.