Zen bez mistrzów zen

" Każdy system namawia do wiary w to, czego sam nie jest w stanie udowodnić" - pisze Camden Benares w dyskordiańskim przewodniku po świecie medytacji, rozbrajając śmiechem zabobony, jakich pełno w new age'owych i buddyjskich książkach. Czy dla lepszego poznania siebie potrzeba mistrzów duchowych? Autor tej książki unika pospiesznych ocen. Namawia do kierowania się własnym doświadczeniem. Zamiast gotowych formuł i wyroczni, udziela prostych wskazówek, jak osiągnąć harmonię ciała i umysłu, przebijając się przez pancerz nawyków i ograniczeń. Zachęca do nie zrzucania odpowiedzialności za swoje życie na tzw. autorytety. Obok oryginalnych ćwiczeń, przedstawia szereg zabawnych opowieści, ponieważ największą przeszkodą w rozwoju wewnętrznym jest zbyt poważne traktowanie siebie. Dzięki unikalnemu połączeniu mądrości i śmiechu Zen bez mistrzów zen wszedł do kanonu dyskordianizmu - jedynej religii, która potrafi śmiać się sama z siebie - i jest uznawany za jeden z najlepszych przewodników medytacji.