Dzień do widzenia

Naturalną przestrzenią dla wierszy Darka Bojdy są mury, ściany, wagony kolejek podmiejskich czy dalekobieżnych pociągów, wolne miejsce na plakatach, serwetki czy owe miniaturowe tomiki wykonywane własnym sumptem przez Bojdę, sprzedawane lub rozdawane przezeń w najdziwniejszych miejscach i w najbardziej nieoczekiwanych okolicznościach. Każdym słowem, każdym wierszem próbuje Bojda znaleźć w owej codziennej przestrzeni chwilę na oddech, chwilę na uśmiech, chwilę na i dla siebie.