Polska wieczny romans. O związkach literatury i polityki w XX wieku

W nowatorski sposób interpretuąc spory mistrzów polskiej inteligencji, Prusa, Sienkiewicza, Brzozowskiego, Dmowskiego, Zerom- skiego, Reymonta, Słonimskiego czy Miłosza, Dariusz Gawin dowodzi, że toczyły się one nie między zwolennikami nowoczesności a nostalgicznymi apologetami przeszłości. W istocie ścierały się ze sobą dwie wizje nowoczesności: lewicowo-liberalna i konserwatywno-liberalna. Książka Gawina to ubrany w kostium historyczny przenikliwy komentarz do dzisiejszych debat nad kształtem polskiej suwerenności, kapitalizmu i demokracji. Jarosław Gowin Po 1989 rozgorzał na nowo wieczny spór o polskość. Jeszcze raz podjęta została próba znalezienia takiej jej formuły, która byłaby zgodna z nowoczesnością. Fakt, że próby te trudno uznać za udane, wynika nie tylko z naiwnych wyobrażeń o cywilizacji nowoczesnej, ale także z braku głębszego namysłu nad dylematami i słabościami polskiej myśli liberalno-lewicowej. Taki namysł, obalający wiele mitów i przypominajqcy wiele zapomnianych spraw i wątków, podejmuje w swych znakomitych, przenikliwych esejach Dariusz Gawin. Ta książka to jeden z najbardziej istotnych głosów w toczqcej się polskiej debacie tożsamościowej. Zdzisław Krasnodębski Dariusz Gawin, historyk idei. Publikował m. in. w Znaku, Res Publice Nowej, Przeglqdzie Politycznym, Teologii Politycznej, Twórczości. Adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, zastępca dyrektora Muzeum Powstania Warszawskiego. Ostatnio opublikował Spór o Powstanie. Powstanie Warszawskie w powojennej publicystyce polskiej 1945-1981. Mieszka w Warszawie. Ośrodek Myśli Politycznej (www. omp. org. pl) został powołany w Krakowie w 1992 roku. Zajmuje się dziatalnością edukacyjną i naukową z zakresu filozofii politycznej i stosunków międzynaro- dowych. Jest również miejscem publicznej debaty o ustroju państwa polskiego i polskiej polityce zagranicznej.