Dionizy Areopagita. Największe oszustwo literackie w historii myśli zachodniej

Począwszy od VI wieku pod pseudonimem Dionizego Areopagity, ateńskiego ucznia św. Pawła, na chrześcijańskim Wschodzie zaczął krążyć zbiór pism w języku greckim. Została w nim zawarta interpretacja wiary chrześcijańskiej, mająca na celu zastąpienie filozofii pogańskiej, która znajdowała się w swoim okresie schyłkowym, oraz rozwiązanie sporów teologicznych aktywnych w tamtym okresie. Sukces działa był niezwykły, w ciągu kilku najbliższych stuleci zostało przetłumaczone na takie języki jak syryjski, gruziński, ormiański, arabski, łaciński i słowiański. Postać Areopagity stała się istotnym punktem odniesienia i autorytetem godnym wielkiego zaufania. Pisma Areopagity podszywały się pod dzieło autora żyjącego w I wieku, ale ich bogactwo teoretyczne uwzględnia, w ukryty sposób, całość myśli filozoficznej i patrystycznej aż do VI wieku.