Rozstaje niegodziwości

„ Ludzie tacy są, że nie umieją czerpać korzyści z prawdziwego szczęścia. Najpierw budują, potem niszczą, potem znów budują, i tak dalej… Jeśli ktoś stanie kiedyś na rozstajach niegodziwości, może być pewien, że wskażę mu właściwą drogę… Taka osoba zawsze się znajdzie!” – imperator Bezimienny Pierwszy, „ Epilog”, „ Bezimienna Opowieść. Część II: Wiek wojen”. Trudy wieku wojen powróciły, tym razem po upływie niecałych pięciu stuleci od wydarzeń przynoszących kres okupacji Tajnych Baz. Konflikty zbrojne imperium Pozawszechświata z wolnymi królestwami oraz rewolucje ludności udręczonej bestialskimi rządami organizacji Banku, nieustannie podwyższającej podatki i brutalnie karzącej każdy przejaw nieposłuszeństwa, ogarniają coraz większe terytoria kontynentu. Obłudna szlachta, a nawet wojskowi spiskują, dążąc do zrealizowania swych chorych ambicji. Ginie ślad po pierwszych ekspedycjach wyruszających ku nowo odkrytym Zachodnim Wyspom. Młody imperator może ufać tylko garstce przyjaciół… Przez myśl Bezimiennego Piątego – siedemnastego władcy Pozawszechświata, przystępującego do narady na jego pierwszej wojnie, nawet nie przeszło, jak wiele niesamowitych zdarzeń nastąpi w ciągu nadchodzących dni. Czy naprowadzą go na prosty i wygodny szlak, czy też ciernistą ścieżkę Boskiego wybrańca na rozstajach niegodziwości?