Ciężkie okowy dzieciństwa. Młodzieniec z dawnych lat. Maltaverne

" Jan Paweł wynajął małe mieszkanko na piątym piętrze przy ulicy de Bellechasse." " Wszystko, czego już dokonał porwany zachwytem, teraz będzie robił jako syn..." Między tymi dwoma prostymi zdaniami zamyka się cały powieściowy dorobek Francois Mauriaca. Pierwsze pochodzi z debiutanckiej powieści Ciężkie okowy dzieciństwa, którą po raz pierwszy prezentujemy polskiemu Czytelnikowi, drugie zaś, już niedokończone - z Maltaverne. W ostatnich dniach przed śmiercią dyktował je żonie. Te trzy powieści - pierwszą i dwie ostatnie, jakie napisał laureat Nagrody Nobla - łączy także to, że wszystkie mają charakter autobiograficzny. Autoportret dojrzewającego młodzieńca, inteligentnego i wrażliwego, który buntując się przeciwko swojemu środowisku szuka własnych dróg przeżywania wiary (Ciężkie okowy dzieciństwa, Młodzieniec z dawnych lat)... I trochę jakby zdeformowany autoportret starca, który spogląda wstecz na dorobek swego życia, wypatrując w nim tego, co da się ocalić (Maltaverne),starca, którym mógł być zostać, gdyby wyschło w nim twórcze źródło...