Kapitalizm, niewola i pragnienie. Marks i Spinoza

W jaki sposób kapitalizm wymusza posłuszeństwo podporządkowanych? Jak sprawia, że wyzysk staje się możliwy? Jak mobilizuje pracowników do pracy w imię interesów kapitalistów? Oto pytania, na które Frédéric Lordon usiłuje znaleźć odpowiedź w niniejszej książce. Według autora Kapitalizmu, pragnienia i niewoli sytuacja zmieniała się w historii, ale celem kapitału było zawsze uzgodnienie pragnień poddanych z interesem reprodukcji struktur władzy ekonomicznej i politycznej. W czasach Benedykta Spinozy, a także Karola Marksa kapitalizm wykorzystywał pragnienie by nie umrzeć z głodu, w czasach XX-wiecznej fordowskiej organizacji pracy i społeczeństwa dobrobytu władza kapitału opierała się na pragnieniu konsumowania, w dobie neoliberalnej destabilizacji stosunków pracy kapitalizm manipuluje pragnieniem stabilnej pracy (wciąż nieosiągalnej). Według Lordona powiązanie pragnienia i podporządkowania stanowiące źródło siły kapitalizmu jest także jego piętą achillesową. Pragnienia służące zniewoleniu są zarazem podstawą antykapitalistycznej rebelii.