Na śmierć Arafata

" Malko patrzył w głąb czarnej jamy ze ściśniętym gardłem. Jak można dyskutować z tymi szaleńcami, działającymi w dobrej wierze? Byli przekonani o jego żydowskim pochodzeniu. Dookoła panowała absolutna cisza. - Niech pan uklęknie - powiedziała Amina sucho. Kiedy Malko się nie poruszył, dwaj Palestyńczycy podeszli do niego, położyli mu ręce na ramionach i zmusili, by padł na kolana. Przytrzymywali go, by nie mógł zmienić pozycji."