Tylko grajek

Przejmująco smutne opowiadanie o człowieku biednym i pogardzanym, o złu tego świata, o pysze możnych, o ich pogardzie dla lepszych, którym Pan Bóg dał talent, o nędzy i o współczuciu i o braku współczucia. Opowiadanie o tym wszystkim, co dotyka istoty genialne i wrażliwe, którymi bogaci głupcy umieją tylko pogardzać. Tylko czy jedynie dlatego, że są bogaci, piękni i syci? Czy może przede wszystkim, że dlatego, iż zżera ich zazdrość, zawiść a nierzadko również i nienawiść?… Książka przeznaczona dla ludzi, którzy jeszcze mają sumienia i wrażliwe serca. Bo od czasów, w których dzieje się akacja powieści tak naprawdę nic się nie zmieniło, a jeśli już, to na gorsze...