Noc długich noży

To nie jest łatwa ani zabawna powieść. Niby powieść a człowiek traktuje ją niczym dokument. Surowy. Pozbawiony emocji. Zapis policyjnego dochodzenia w pewnym morderstwie dokonanym na starszym panu zamieszkałym w Lugano. To nie jest także powieść sensacyjna jaką czyta się jednym tchem nie nadążając przewracać kartek. Wręcz przeciwnie, człowiek ociąga się bo przeczuwa co będzie dalej ale mimo okropności o jakich czyta (a może właśnie dlatego) wraca do tej książki. Na dalszych stronach powieści odkrywamy mroczną przeszłość zamordowanego mężczyzny. Jesteśmy anonimowymi świadkami jak powstawały obozy zagłady i " tresury" ludzi na pozbawionych emocji morderców. Śmierć jest obdarta z godności a oprawcy z uczuć. Wspólnicy zbrodni zgodnie odwracają głowy żeby nie widzieć dramatu ofiar a potem móc " z czystym sumieniem" powiedzieć, że o niczym nie mieli pojęcia. To książka, która wprawia także w zadumę i każe zastanowić się jak to możliwe, że tylu zwykłych obywateli poddało się nazistowskiemu praniu mózgów i z dnia na dzień stworzyli piekło sąsiadom, z którymi przez setki lat żyli w jako takiej harmonii...