Dziwna pogoda w Tokio

Kameralna, nastrojowa opowieść o miłości dwójki samotników, idealna dla fanów „ Perfect Days” i „ Ukochanego równania profesora” Tsukiko, introwertyczka żyjąca w rytmie tokijskiej codzienności, niespodziewanie spotyka swojego dawnego nauczyciela. Przypadkowa rozmowa w barze sake staje się początkiem relacji, która wymyka się prostym definicjom. Hiromi Kawakami snuje intymną, cichą opowieść o bliskości rodzącej się powoli i bez deklaracji, a także o uczuciach, które nie potrzebują wielkich słów. Nocne bary, puste perony i ciche mieszkania stają się przestrzenią, w której zwykłe gesty nabierają dodatkowego znaczenia, a codzienność – niezwykłej delikatności. To książka o przełamywaniu własnych barier, wrażliwości na drugiego człowieka i chwilach, w których wszystko się zmienia właśnie dlatego, że przychodzą niepostrzeżenie. Powieść idealna dla czytelników ceniących głębokie emocje, atmosferę współczesnego Tokio i literaturę, która zostaje w sercu na długo. „ To powieść o miłości, która zaczyna się od wspólnego zamówienia w barze i od tego momentu jedzenie jest już tylko pretekstem. Hiromi Kawakami potrafi zrobić z dwóch osób (i jednej karafki sake) cały wszechświat: cichy, niezręczny, komicznie staroświecki i nagle przejmująco delikatny. Tu uczucie nie krzyczy – ono zbiera okruchy dnia: czajniczki pociągowe, baterie „ z odrobiną życia”, targ z pisklętami, zimne wieczory, podczas których dystans jest niemal jak dotyk. To książka, po której chce się pić herbatę z czymś nieoczywistym, liczyć gwiazdy i przestać udawać, że „ aha” nie jest całym zdaniem. Najczulsza rzecz, jaką od dawna czytałam”. - Justyna Bargielska „ Spotkanie dwojga ludzi zawsze jest lekcją, a spotkanie na kartach tej książki przypomina zadanie z gwiazdką. Już sam proces jego rozwiązywania daje wielką satysfakcję. Niezwykle cenna lektura”. - Justyna Suchecka „ Hiromi Kawakami sprawia, że gdy obserwujemy relację dorosłej kobiety z byłym nauczycielem, chcemy stąpać za nimi po cichu, by nie spłoszyć uczucia rozwijającego się subtelnie i powściągliwie. To historia o tym, jak z dwóch samotności utkać więź, która nie potrzebuje jednoznacznej definicji. Urzekająca opowieść. Skromna, pozbawiona sentymentów, pełna uroczej niezręczności, a przede wszystkim – bliska życia. A w tle? Smaki Japonii: ostre chrupki z Niigaty, yudōfu, oden i sake…” - Aleksandra Pakieła