Niepokalana Monstrancja Jezusa

Matka człowiecza to najpiękniejsza z niewiast. […] porodziła wierzących – chrze­ ścijan, dziedziców Królestwa, dzieci Boże. Dlatego też od wieków rozpoczynają one każdą rozmowę niezmiennie od słów:  Ojcze nasz  i  Zdrowaś Maryjo. […] Jej wielkość zbudowana jest bowiem jakby na dwóch filarach dogmatów stworzonych przez teologów i zatwierdzonych oficjalnie oraz podanych do wierzenia przez Kościół. To Niepokalane Poczęcie i Wniebowzięcie. Na nich opiera się cała wielkość i piękność Maryi, cała Jej świętość i miłość, która wiodła Ją od Nazaretu przez Betlejem, Kanę Galilejską aż na Golgotę. Zawsze była blisko człowieka. Blisko swego dziecka. Każdego – i Tego, którego nazwa­ no Synem Najwyższego, i tego, które żyjąc pośród zepsutych i przewrotnych ludzi, jest niczym gwiazda rozświetlająca przestworza, niczym lampa stojąca na stole oświecająca wszystkich, którzy się doń zbliżą. […] Niech więc te rozważania będą niepokalanym światłem na stołach naszych domów, rodzin, naszej Ojczyzny. Naszych serc dziecięcych. To światło nie oślepia. Świa­ tło Maryi rozjaśnia, oświeca, zapala, rozpłomienia do miłości – miłości, która  zakrywa nasze grzechy. Matko Pięknej Miłości – módl się za nami!