Antropologia kultury wizualnej. Zagadnienia i wybór tekstów
IIwona Kurz- 2012
- rok wydania
- 752
- stron
- polski (Polska)
- język
- Softcover
- typ okładki
- Wydawca
- Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
- ISBN-13
- 978-83-2350-855-7
- EAN
- 9788323508557
- Data wydania
- 2012-01-01
- Książka
- Antropologia kultury wizualnej. Zagadnienia i wybór tekstów · 1 wydanie
Autorzy starają się uwypuklić problemy związane z postrzeganiem przez człowieka dynamicznej przestrzeni relacji między obrazem a rzeczywistością. Przewodnim celem, jaki sobie stawiają, jest porządkowanie myślenia o tym, jak człowiek uczy się widzieć i organizuje swoje wyobrażenie świata ze względu na widzenie. Podręcznik adresowany jest do studentów i wykładowców akademickich kulturoznawstwa, a także historii sztuki, teatrologii, socjologii, psychologii oraz innych kierunków humanistycznych. Publikacja będzie też z pewnością niezwykle cenna dla wszystkich czytelników, których interesują zagadnienia kultury wizualnej oraz jej powiązania z polityką i zmieniającą się obyczajowością. Antropologia kultury wizualnej jest kolejnym podręcznikiem z serii „ Wiedza o kulturze” obejmującej tomy Antropologia kultury, Antropologia słowa, Antropologia widowisk, Antropologia ciała, Antropologia antyku greckiego oraz Antropologia twórczości słownej. Koncepcja tego wyboru i opracowania tekstów – podstawowych dla badania kultury wizualnej – zrodziła się w toku dyskusji w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego i jest efektem pracy zespołowej pracowników i doktorantów Zakładu. Autorzy podręcznika starają się „ pokazać widzenie” – unaocznić problemy związane z postrzeganiem i rozumieniem obrazów w ich różnych formach, sytuując człowieka i jego praktyki widzenia w dynamicznej przestrzeni relacji między nim a obrazem i rzeczywistością. Kolejne rozdziały odwołują się do kategorii związanych z refleksją na temat widzenia i z określonymi praktykami, zarówno artystycznymi, jak i codziennymi. Zagadnienia przedstawiane są w perspektywie antropologicznej, łącząc ujęcie synchroniczne z diachronicznym. Porządkują one myślenie o tym, jak człowiek uczy się widzieć i jak organizuje swój świat ze względu na widzenie.
