Ja, jako wykopalisko

Inspiracją tej książki stał się pogrzebany w szufladzie z powodu cenzury stary maszynopis sprzed trzydziestu lat. – Cześć pracy – przywitało mnie coś o nieokreślonej płci. Kobieta zgniótł mi rękę w stalowym uścisku i powiedział: Delegacja z terenu? Dawajcie chodźcie – i działaczka poszedł przodem, prowadząc mnie do kasy. Należy nadmienić, że „ dawajcie" nie było wezwaniem do dania delegacji. „ Dawajcie” było uniwersalnym słowem posiłkowym, różniącym się jednak od innych słów posiłkowych tym, że umieszczane było w miejscach zupełnie zbytecznych, na ogół przed każdym czasownikiem, który i tak dałby sobie radę bez posiłków. „ Dawajcie chodźcie”, „ dawajcie wejdźcie”, „ dawajcie weźcie” czy „ dawajcie dajcie”. (fragment książki)